da sur Marcus Flury
L’admoniziun da sedestadar dalla sien munta che nus cristians ch’essan vegni battegiai sco affons, essan forsa daventai empau dormulents en nies viver sco cristians. «La notg ei s’avanzada, ei entscheiva a far dis.» Quei plaid da sogn Paul prendein nus serius, sche nus buca mo envidein mintga dumengia ina candeila dapli vid il tschupi d’Advent, mobein mein cunscientamein atras igl Advent viers la gronda fiasta che regorda nus che Cristus, la vera glisch, ei cumparius en quest mund.
Sevestgir cun Cristus munta activar ils duns dil Sogn Spert che nus vein retschiert el Batten ed ella Creisma. Lu consista igl essenzial digl Advent buca mo en envidar glischs, mobein el sez esser glisch pils concarstgauns. «Quellas armas dalla glisch» ein fermas e san midar bia en nies mund.
Ro 13,11–14
Mes cars! Ponderei bein en tgei temps che nus vivin. Igl ei ussa uras che vus sedestadeies dalla sien; pertgei il spindrament ei ussa pli datier da nus, che cu nus essan daventai cartents. La
notg ei s’avanzada, ei entscheiva a far dis.
Lein perquei dismetter las ovras dalla stgiradetgna e sevestgir cun las armas dalla glisch. Lein viandar honestamein sco da bi clar di, buca en magliadas e buidas, buca en pitinem e veta
lischada, buca en carplina e scuidonza.
Targei plitost en Jesus Cristus e buca fagei memia bia quitaus per la carn, da maniera ch’ei leventa aunc ses gargiaments.

