da Maria Cristina Derungs-Bartolomei
Suenter haver baghegiau giu tutta ambiziun de sabientscha humana e tutta fidonza en quella, entscheiva sogn Paul surprendentamein in niev discuors, ina nova annunzia. Sco sch’ei vegness aviert in esch sin in’autra e buca evidenta dimensiun della realitad, vegn ins sco transferius en in auter mund.
Il lungatg sez semida. Focussau vegn il misteri ded ina sabientscha zuppada als egls, nunaccessibla als sforzs ed allas ambiziuns dils humans. Quei ei la sabientscha de Diu, siu project de salit, la glorificaziun dils carstgauns che mo il Spert sa revelar, el che sa perscrutar las profunditads divinas. Ed en moda gratuita, spirontamein per grazia ei quella sabientscha vegnida regalada els cors e spérts dils cartents. Negin sa pia segloriar per enzatgei ch’ei in dun gratuit che survarga tuttas ideas e speronzas humanas.
1 Cor 2,6–10
Mes cars! Nus perdeghein bein era sabientscha denter quels ch’ein perfetgs, denton buca sabientscha da quest mund ni dils regents da quest mund che vegnan derschai.
Na, nus annunziein la misteriusa sabientscha da Diu ch’ei restada zuppada, la quala Dieus ha destinau da perpeten enneu per nossa glorificaziun.
Dils regents da quest mund ha buc in enconuschiu ella; pertgei sch’els vessen enconuschiu, vessen els buca crucifigau il Signur dalla gloria.
Mo igl ei sco ei stat scret:
Quei che buc in egl ha viu e buc in’ureglia udiu,
quei ch’ei buca vegniu endamen ad in cor da carstgaun,
tut quei ha Dieus preparau per quels che carezan el.
A nus denton ha Dieus revelau ei tras il Spert; pertgei il Spert perscrutescha tut, perfin las profunditads da Diu.
