da Maria Cristina Bartolomei-Derungs
La passascha focussescha il stretg connex ch’ei dat denter, dad ina vart, il beiber tuts ord il medem calisch ed il paun ruts e cumpartgius denter tuts, e, dall’autra vart, la relaziun che il singul cartent enteifer la cuminonza e la cuminonza sco tala astgan haver cul saung e tgierp de Cristus. Quella communiun ei fretg della participaziun alla medema meisa, digl esser commensals cul Segner che reunescha en el ils biars spatitschai.
Igl interess digl apiestel va buca en direcziun ded affirmar ina ductrina eucaristica. Ei vegn buca detg ch’il vin ed il paun vegnien transformai el saung e tgierp de Jesus, mobein che quels che prendan part della celebraziun eucaristica prendan part della mort dil Segner (il saung e tgierp separai), mort ch’ei fontauna de veta e salit; e ch’il prender part de quella tschavera communabla fuorma ligioms aschi stretgs denter ils participonts ch’els ein sco in sulet tgierp. Buca la solidaritad denter ils cartents ei en emprema lingia manegiada, mobein il communablamein «esser de Cristus». Cristus ei il magnet che attrai a sesez ils fragments separai e fa orda quels ina unitad. Quei ei la Baselgia, nus cartents: Tgierp de Cristus.
1 Cor 10,16–17
Il calisch da benedicziun che nus consecrein, eis el buca cuminonza cul saung da Cristus?
Ed il paun che nus rumpein, eis el buca cuminonza cul tgierp da Cristus?
Perquei ch’igl ei mo in paun, formein era nus ch’essan biars in sulet tgierp; pertgei nus tuts vein part da quei sulet paun.

