da Maria Cristina Derungs-Bartolomei
Igl onn liturgic ei sco ina liunga via; nus vegnin menai dad ina etappa a l’autra per contemplar ils differents muments, aspects, schabetgs dil misteri dil salit che ha en Jesus Cristus siu center. La fiasta de Cristus retg encoruna e concluda quei viadi.
La secunda lecziun, ord la brev de Paul als fideivels de Colossa, ei in himni contemplativ de laud. Quel entscheiva cugl engraziament e laud a Diu, il Bab, che ha liberau nus dalla sclavaria dil mal e concediu a nus il spindrament entras siu Fegl. Ei suonda lu la contemplaziun dil Segner Jesus. Quella ei pleina d’admiraziun, entusiassem e profunda engrazieivladad. En el avda la plenezia della divinitad; el ei veramein «retg» de tut il creau; principi de veta e perquei «tgau» della Baselgia; fontauna de nossa reconciliaziun cun Diu che ha aviert per nus l’entrada alla veta perpetna.
La glisch gloriusa, ella quala Cristus vegn contemplaus, ei buca de scumbigliar cun la gloria dils pussents de quest mund che Jesus ha gie refusau en sia veta (Gn 6,15). Siu tetel regal ei enguttaus vid la crusch. Ils discipels de Jesus astgan buca seschar carmalar da siemis de pussonza. Cuntrari. Els ein clamai de suandar il Segner entras survir al concarstgaun che pitescha sut tontas fuormas de cruschs.
Col 1,12–20
Mes frars Cheu san ins leger «Mes frars e mias soras». ! Engraziei al Bab cun legria! El ha fatg vus digns da prender part dalla
ierta dils sogns, ch’ein ella glisch.
El ha liberau nus ord la pussonza dalla stgiradetgna e transportau nus el reginavel da siu zun carezau Fegl. En quel vein nus il spindrament, la remischun dils puccaus.
El ei la semeglia dil nunveseivel Diu,
igl Empremnaschiu da tut la creaziun.
Pertgei en el ei tut vegniu scaffiu,
quei ch’ei en tschiel e sin tiara,
las caussas veseivlas e las nunveseivlas,
trons e segneradis, dominaziuns e pussonzas;
tut ei scaffiu tras el e per el.
El ei avon che l’entira creaziun,
e tut exista tras el.
El ei il tgau dil tgierp,
numnadamein dalla Baselgia.
El ei igl origin,
igl Empremnaschiu dils morts;
aschia ha el en tuts graus la preferenza.
Pertgei Dieus ha vuliu avdar en el cun tut sia plenezia,
per reconciliar tut tras el,
e per menar tut quei ch’ei en tschiel e sin tiara tier Cristus
che ha fatg pasch tras siu saung,
spons per nus vid la crusch.
