dad Andri Casanova
Ils emprems cristians e magari era nus pudein sedumandar, tgei muntada che nossa cardientscha ha e tgei effect che la mort e levada da Cristus ha giu. Paulus emprova d’exprimer la midada radicala ch’ei succedida en nus.
En in emprem pass declara Paulus alla cuminonza da Roma che Cristus ei morts per nus ord spira carezia divina, e quei aunc avon che nus suondien el. Lu muossa el il niev egl eveniment da Cristus: Ferton ch’ins contonscheva tradiziunalmein reconciliaziun cun Diu tras unfrendas ed ovras, ei quella reconciliaziun dada a nus tras la mort da siu Fegl. Quei ei bein motiv da giubilar e selegrar. E dapli aunc: Perquei che «la carezia da Diu ei vegnida derschida en nos cors tras il Spert sogn» (Ro 5,5), essan nus carstgauns plein carezia, gie plein affecziun e premura pil concarstgaun.
Ro 5,6–11
Mes cars! Duront che nus eran aunc fleivels, ei Cristus el temps fixau morts per nus, ils nuncartents. Buca tgunsch ch’enzatgi mieri per in gest; per in bien carstgaun riscass ins forsa aunc da
murir. Mo Dieus demuossa sia carezia enviers nus tras quei, che Cristus ei morts per nus, ferton che nus eran aunc pucconts.
Con dapli vegnin nus, ussa che nus essan giustificai en siu saung, spindrai tras el dalla gretta. Pertgei sche nus, malgrad che nus eran inimitgs, essan vegni reconciliai cun Diu tras la mort da
siu Fegl, con dapli vegnin nus, inagada reconciliai, a vegnir salvai en sia veta.
E buca mo quei, nus segloriein era enten Diu tras Niessegner Jesus Cristus, tras il qual nus vein gia ussa obteniu la reconciliaziun.

