· 

28. dumengia ordinaria (C) – secunda lecziun

da ser Jan-Andrea Bernhard

Mintgaton eis ei bien, sch’ins ha ella veta «buns exempels». E cheu ein ils plaids – tenor tradiziun palids da Paulus – a Timoteus buca mo in bien exempel, mobein era in encuraschament: Cristus ei buca pli sin quest mund, denton savein nus esser ligiai cun el, en tuttas situaziuns e da tuttas uras.

Co sa quei schabegiar? Entras il plaid dalla sontga Scartira! Ella sontga Scartira legin nus da Jesus Cristus, Niessegner e Salvader, ella sontga Scartira anflein nus plaids da speronza e da fei per tuts muments, entras la sontga Scartira savein nus quei che Jesus gi: «Jeu sundel cun vus tut ils gis, tochen alla fin dil mund» (Mt 28,20).

Sch’el ei cun nus e nus cun el, vegnin nus era a viver cun el, gie a reger cun el. Denton: Tgei schabegia sche nus vegnin malfideivels, forsa gia damaun? Sche nus savein buca pli sefidar da Diu?

Ton gitg che nus sneghein buca el sco Salvader, resta el fideivels! Quei ei tipic per sia ligia cun nus. Era sche nus vegnin malfideivels, resta el fideivels, vala la ligia per el vinavon, e nus astgein, rugond per perdun, returnar sco il fegl pers, returnar tier nies Segner e Salvader. Oz ed a semper!

2 Tim 2,8–13

Timoteus, ponderescha co Jesus Cristus, il descendent ord la schlatteina da David, ei vegnius leventaus dils morts. Quei ei miu evangeli, pil qual jeu stoi suffrir tochen en cadeinas sco in malfatschent. Mo il plaid da Diu selai buca encadenar.
Perquei supportel jeu tut per amur dils eligi, sinaquei ch’era els contonschien il salit en Cristus Jesus e la gloria perpetna.
Quest plaid ei verdeivels:
Sche nus essan morts cun Cristus, vegnin nus era a viver cun el.
Sche nus perseverein cun el, vegnin nus era a reger cun el.
Mo sche nus sneghein el,
vegn era el a snegar nus.
Sche nus vegnin malfideivels, resta el tonaton fideivels,
pertgei el sa buca snegar sesez.

Download
Versiun per stampar
Onn current 29 C.pdf
Adobe Acrobat Dokument 79.8 KB

☛ 1. lecziun dalla dumengia: 2 Re 5,14–17

☛ evangeli dalla dumengia: Lc 17,11–19